blog 15 april 2008,
20 weken echo!!
Maandag 14 april… Het was zover! We mochten naar ons 2e ukkie gaan kijken!!.
Precies om 10:30 uur werden we naar binnen geroepen, de echoscopiste van BovenMaas en een dame in opleiding waren aanwezig. Ze vroegen of we het erg zouden vinden als de dame in opleiding eerst zou kijken. Tuurlijk niet!! We waren zelf al verschrikkelijk blij dat we naar onze uk gingen kijken. De dame in opleiding begon met de echo en een ding was meteen duidelijk! De kleine is VERSCHRIKKELIJK druk!! (tja, vertel me iets wat ik nog niet wist) Waar we niet op gerekend hadden was dat deze uk zo druk is dat de dame in opleiding niet eens de metingen kon doen, de uk ging van links naar rechts en draaide zich steeds om.
Na 20 minuten heeft de echoscopiste het overgenomen en na 10 minuten was daar het “verlossende” woord. Een gezonde baby!!!! Ze vroeg ons of we het geslacht wilde weten. Tuurlijk willen we dat!!!!
Het was even zoeken (lees al eerder: kleine is waanzinnig druk) maar na 15 minuten.. Bammm!!!! Zo ff ‘t geslacht in beeld!!! Nou… Het kan niet missen… zelfs een leek kan zien wat de kleine uk is
Wat het geslacht is houden we nog even voor ons.. Een ding is zeker een van ons had gelijk.
Maar het belangrijkste: Het is gezond en we zijn er waanzinnig blij mee!!!!!
Voor de liefhebbers Er is een stukje van de echo te zien op Maricha’s website www.maricha.nl
Liefs,
De gelukkigste mamma ter wereld!!!!
blog 25 februari 2008,
Update zwangerschap
Data en nummers:
Er zijn nog 187 dagen tot de bevaldatum op 30 augustus, 2008..
We zijn 93 dagen zwanger.
We zijn 3.1 maanden zwanger.
We zitten in de vierde zwangerschapsmaand.
Het 1e trimester: 24 november, 2007 t/m 22 februari, 2008. (0 - 12 weken)
Het 2e trimester: 23 februari, 2008 t/m 06 juni, 2008. (13 - 27 weken)
Het 3e trimester: 07 juni, 2008 t/m 30 augustus, 2008. (28 - 40 weken)
Zo en na deze medische gegevens ff een update… We zijn dus het 1e trimester voorbij, dat houdt in dat we nu in de veilige fase zijn beland. Ik moet eerlijk toegeven dat deze zwangerschap heel soepel verloopt, niet de “opstartproblemen” die ik bij Maricha wel had.
En… ondanks me buik wel sneller groeit pas ik nog me eigen kleding, waarschijnlijk omdat ik na me bevalling van Maricha zoveel ben afgevallen. Kortom: als je me lang niet hebt gezien zou je aan mijn uiterlijk niet zeggen dat ik zwanger ben.
Moet eerlijk bekennen dat ik het nu soms wel vergeet dat ik zwanger ben, ben nog zo lekker druk bezig met onze kleine meid enzo.
Nu alleen hopen dat de rest van me zwangerschap ook zo soepeltjes verloopt
blog 8 januari 2008,
Maricha wordt een grote zus!!
We zijn opnieuw zwanger! We hebben opnieuw de medische wereld ongelijk bewezen!
We wilden het eigenlijk nog eventjes stil houden omdat het nog heel pril is maar dit soort nieuws moet je aan de ene kant juist delen! 24 januari gaan we naar het ziekenhuis voor de echo ongeveer 2 wkn later zullen we de echo van de verloskundige krijgen. Volgens onze berekeningen zitten we nu tussen week 6 en 7
Maar nog geen last van kwaaltjes, behalve dan de ochtend misselijkheid. Het voelt wel heel raar 4,5 mnd geleden bevallen en nu weer bingo. Onze kleine meid wordt gewoon een grote zus!!!! We gaan de opa’s en oma’s verassen door Maricha een shirt aan te doen met de tekst “er wacht mij een hele klus want ik wordt een grote zus”
Dus mochten jullie de opa’s en oma’s tegen komen nog even mondje dicht!!!
We houden jullie op de hoogte!
blog 10 december 2007,
Vaarwel 26, welkom 27,
Morgen is het zover… dan neem ik afscheid van de leeftijd 26 en verwelkom ik de leeftijd 27.
Daardoor ben ik serieus gaan nadenken wat me het afgelopen jaar allemaal is overkomen.
Ik deel met jullie mijn hoogtepunten!!!
precies 1 jaar geleden (jaja op mijn verjaardag) is ons meisje verwekt… tegen alle verwachtingen in…Hetgeen Rich en ik hadden was al serieus maar werdt ineens ook sterker.. … de echte eerste “ik hou van jou” werd uitgesproken
Saampjes afwachten tot januari voor de 1e echo (omdat ik endo heb is bij mij de kans 1 op 3 dat het een buitenbaarmoederlijke zwangerschap zou zijn) 1e echo gehad… en toen opluchting!! Alles was goed!! OH MY GOD I’M PREGNANT!!!!
Ineens kwam samenwonen ter sprake, shit!! Ben ik blond?? daar had ik niet aan gedacht!! En degene die mij kennen weten dat ik daar ff goed over moest nadenken…. Het maakte niet uit of ik bij hem introk of hij bij mij maar je kwam terrecht in een huis met verleden. Mezelf hier overheen gezet en besloten gewoon de sprong te wagen…
begin februari ff lekker weg met z’n 2, relaxen in CP en even bijkomen van alles en aftellen naar de 2e echo 2e week februari. Zou alles echt goed zijn??? 2e echo gehad en….. De kleine doet het goed! Is echt een mensje nu met mini armpjes en beentjes!! En weet deze goed te gebruiken!!! We kunnen het nu veilig vertellen, maar ik geloof het nog steeds niet…
april.. de 20 wkn echo…. spannend, zou de kleine goed gegroeid zijn? Zal wel want me buik groeit aardig… wat zou het zijn?? Mij maakte het echt nix uit, was al dankbaar dat ik dit mocht meemaken. Maar voor Rich zou ik een meid leuk vinden en later bleek dat meerdere mensen dit dachten. In de ochtend nog aan elkaar gevraagd wat denk jij? en ja hoor Richard had gelijk!! Er groeit een mini meisje in mij!!!!
mei… extra echo, ons meisje wilde de vorige keer niet d’r gezichtje laten zien… Dat was onze 1e blik op het gezichtje waar we later op slag verliefd op zouden worden…
juni…. erbij neergelegd dat verhuizen er niet inzit voor de bevalling… besloten dat we de 1e ronde zouden reageren op huizen en als dat niets opleverde dan in het nw jaar verhuizen..
juli…. We krijgen een brief van de woningstichting… we staan 1e voor een grotere woning in een betere buurt.. unbelievable!!! en ja hoor op slag verliefd!! Toen ik binnen stapte wist ik het…DIT IS ONS HUIS!!!!
augustus… ons meisje druk aan het rommelen, wij druk bezig in een race tegen de klok om het huis af te krijgen voor de bevalling.
28 augustus 05:42 uur…. DE MOOISTE DAG VAN MIJN LEVEN!!! ONS MEISJE MARICHA JOAH IS ER!!!
september …. wennen aan het nw huis en mijn nw rol als mamma… verbaasd zijn over hoe snel je gewicht verliest na een bevalling
oktober/november… lekker genieten met z’n 3
december….. geëmotioneerd terugblikken op het afgelopen jaar en wat voor moois mij allemaal overkwam toen ik 26 was
blog 28 augustus 2007,
Geboorte van ons meisje
maandag 27/7
Ik ging nog ff naar de supermarkt voor wat kleine dingetjes, ik naar huis. Ben nog geen minuut binnen en toen om 15:15 uur… Tsunami tussen mijn benen, Rich en ik naar de verloskundige en daar was het antwoord: Mevrouw uw vliezen zijn gebroken, nu nog afwachten op de weeën.
Later die avond kreeg ik omstreeks 20:00 uur mijn eerste wee, deze volgde elkaar steeds sneller op en op dinsdag 28/8 om 01:26 uur belde Richard de verloskundige omdat de weeën om de 2 min kwamen. De verloskundige kwam langs en zei dat ik pas 2 cm ontsluiting had en dat het nog minimaal 8 uur zou duren voordat ons ukkie ter wereld zou komen! Ik kreeg het advies ff onder de douche te gaan staan en kreeg een slaappil zodat ik toch nog ff een paar uurtjes kon slapen.
Echter… werdt ik anderhalf uur later wakker in een weeënstorm van rugweeën gecombineerd met persweeën!!!! Ik heb letterlijk en figuurlijk met tranen in mijn ogen Rich wakker gemaakt en gesmeekt te bellen met de verloskundige. Dit heeft hij dus ook gedaan en een uur later stond de verloskundige weer voor de deur. Zij had gelukkig al snel door dat ik me niet aanstelde want wat bleek… Volledige onstsluiting in anderhalf uur tijd!!!
Omdat ik rugweeën en persweeën door elkaar heen kreeg moest ik de een wegpuffen en mocht ik bij de ander persen. En geloof me een weeënstorm is niet zozeer pijnlijk maar wel erg ongemakkelijk!!
En 50 minuten later was daar ons meisje: Maricha Joah!!
Geboren om 05:42 uur met een lengte van 51 cm en een gewicht van 3480 gram!!!
Ik sta er nog steeds versteld van dat het persen zo snel ging! Ik had uren verwacht en ik kreeg 50 minuten!!! Voor mijn gevoel moest het hele bevallen nog beginnen, nou als het zo gaat… kom maar hoor schat dan krijg jij je elftal wel!!
blog 7 augustus 2007,
Verhuizen, dus ook ff geen internet
Heey lieve vriendjes en vriendinnetjes!!!
Zoals sommige van jullie weten (door het lezen of daadwerkelijk gezien) gaat het klussen in ons nw huis zo voorspoedig en snel dat we aankomend weekend al overgaan
Dit houdt dan ook in dan jullie mij/ons een paar daagjes niet online zullen treffen. Volgende week wordt internet overgezet naar het nw adres dus het zullen (als alles goed gaat met de provider) echt maar een paar daagjes zijn.
Nadeel is dat de due-date van ons hummeltje ook dichterbij komt en daar ‘t al een aantal daagjes aan het rommelen is (jaja ook onze beeb wil het nw huis zien) is de kans aanwezig dat het meer als een paar daagjes is. Maar in dat geval krijgen jullie het op zeker te horen/lezen!! Er zijn immers meer wegen naar Rome! En ik geloof niet dat Richard de geboorte van ons hummeltje zo maar aan iedereen voorbij laat gaan. De trotse pappa is al een tijdje bezig met versieringen uitkiezen enzo dus ik denk dat het zelfs voor mij een shock zal zijn wat ik na de geboorte thuis aantref!
Nou deze dame gaat nu weer verder! Nog ff het eea inpakken en richting ons nw huis.
Mocht ik sommige deze week niet meer spreken…. Dikke xus en tot snel!!
blog 19 juni 2007,
Spelletjes spelen met Pappa!!
Van het weekend heeft ons ukkie een nieuw spelletje ondekt!!! Spelen met pappa!!!
Eerst werd ik in de ochtend wakker van getrappel in me buik en gegiechel naast me!! Pappa had z’n hand op mijn buik gelegd en het ukkie was lekker aan het trappelen tegen pappa’s hand!!
Heel de dag was ons ukkie lekker druk zoals altijd maar toen we naar bed gingen is het nieuwste en leukste spelletje ondekt!!! Als mamma nou op d’r zij ligt en pappa doet zijn hand op haar buik dan kunnen we spelletjes spelen!! Let op: pappa drukt zachtjes tegen mamma’s buik en het ukkie reageert daarop.
En dit niet heel eventjes maar gewoon een minuut of 10! Soms een beetje pijnlijk voor mij maar wel super lief!!! Pappa en z’n kleine beeb!!
blog 20 december 2006,
Waarom zou ik toegeven?…
Waarom zou ik toegeven?
Die vraag zit me vanaf de middag al dwars
Situatie: Je komt 7,5 mnd terug uit een klote relatie, onverwacht en ongepland ontmoet je iemand met wie je het goed kunt vinden en betrapt jezelf op verliefdheid. Je spreekt met z’n tweeën af het gewoon leuk te hebben…. dus niet al te serieus, geen relatie, gewoon leuk en we zien wel wat er gebeurt.
Nou wat er dan gaat gebeuren is het volgende:
Je kunt het een half jaar later nog steeds goed met die persoon vinden, als je elkaar wilt zien zoek je elkaar op en wanneer je even lekker alleen wil zijn is het ook goed, je leert de ander steeds beter kennen, je hebt het nog steeds waanzinnig leuk, doet leuke dingen samen, voert soms diepe en soms onzinnige gesprekken en dan… dan komt de klap
Je verliefdheid begint over te slaan op iets meer dan alleen een crush, maar als je het laat overslaan op meer, komt er meer gevoel bij kijken… Vriendjes en vriendinnetjes plagen en zeggen dat je er gewoon aan toe moet geven met de reden als echt alleen maar leuk zou zijn het dan veel te lang duurt. En toegegeven, de persoon in kwestie heeft me in een aantal situaties meegemaakt (verdrietig, melig, dronken, onzeker) en heeft me enorm gesteund
Maar waarom zou ik er aan toe moeten geven, weet niet of ik daar wel aan toe ben … echt aan je gevoel toegeven is voor mij gelijk aan pijn. Je kunt dan zo snel de ander pijn doen of de ander jou zonder het te weten, mijn verliefdheid over laten slaan en aan me gevoel toegeven zou me kwetsbaar maken…. dan ben ik niet meer de harde Marlene
Is het echt verstandig om je hart te volgen als het gevoel goed is? Of is het verstandiger om me gevoel te blokkeren …..
Op veel vragen weet ik het antwoord maar als het om mezelf gaat begin ik te twijfelen en wordt ik bang.
Dus aan degene die het antwoord weet
Waarom zou ik moeten toegeven?
En degene die wil weten wat van dit alles de oorzaak is…. een pakje sigaretten halen…..